پرسش :

با توجّه به درمان جدید یائسگى، و با عنایت به این که یائسگى یک بیمارى تلقّى مى شود، و پزشک با زن یائسه به عنوان بیمار برخورد مى کند، و داروهایى که به این بیماران داده مى شود همان حیض و خونریزى قبل از یائسگى را ایجاد مى کند، و از آن جا که بعد از یائسگى تمام خون‌هایى که دیده مى شود استحاضه محسوب مى شود، تکلیف فردى که از سن 48 سالگى (سنّ طبیعى یائسگى) و گاهاً در سنّ 20 سالگى یا کمتر یا بیشتر یائسه مى شود، و تحت این درمان‌ها قرار مى گیرد چیست؟ از آن جا که یائسگى بیمارى تلقّى مى شود، و این فرد خود با مشکلات بسیارى دست و پنجه نرم مى کند تکلیفش چیست؟ با توجّه به این که اگر استحاضه قرار دهیم، غسل هاى پى در پى گاهاً باعث زحمت زیاد مى شود، آیا در صورت ضرر نداشتن آب مى تواند تیمّم کند؟ از آن جا که 70 درصد زنان به این گونه احکام عمل نمى کنند، تکلیف این افراد چیست؟

پاسخ :
راه حلّ اسلام در این زمینه آسان است. یایسگى مانند پیرى نوعى سیر طبیعى عمر است، و نباید آن را بیمارى دانست. هر چند تقویت کردن براى پیشگیرى از عوارض آن خوب است. همان گونه که در سالخوردگان نیز مطلب چنین است. بنابراین، تمام کسانى که به سنّ پنجاه سال قمرى مى رسند، خونهایى که مى بینند استحاضه است، مگر این که داراى تمام شرایط عادت ماهیانه باشد. و در مواردى که غسل کردن براى آنها ضرر یا مشقّت زیاد دارد، مى توانند به جاى آن تیمّم کنند، و نماز خود را بخوانند.

منبع: makarem.ir